راه های درمان بیماری حرکتی و حالت تهوع در وسایل نقلیه در سفر

with 3 دیدگاه 2,605 مشاهده

من از وقتی یادمه، توی ماشین یا هر وسیله‌ی نقلیه‌ای با مشکل حالت تهوع و سرگیجه در حرکت مواجه بودم. توی عالم بچگی حتی شرایط بدتر هم بود و امکان نداشت به خاطر من گوشه جاده نایستن، یا تو پرواز کیسه به دست نباشم و شکوفه نزنم. اوایل فکر میکردم که فقط خودم این مشکل رو دارم، و کلا برای سفر رفتن عزا میگرفتم، اما کم کم متوجه شدم که نه تنها بسیاری از آدمهای روی زمین با این مساله مواجه هستن که حتی این مشکل، اسم و درمان موقت هم داره.

بیماری حرکتی – Motion Sickness

اسم این مشکل، بیماری حرکتیه که به اون بیماری سفر هم گفته میشه و به انگلیسی به اون موشن سیکنس (motion or travel sickness) میگن. این بیماری دسته بندی‌های مختلفی داره که در فارسی به بعضی از اونها ماشین گرفتگی، دریا زدگی و غیره هم گفته میشه. بعضی از افراد با تمامی وسایل نقلیه مشکل دارن، (حتی آسانسور و مترو) و برخی فقط با یک یا چند تا از اونها.

برخلاف تصور عموم، این بیماری ربطی به ترس فرد از وسایل نقلیه نداره، یعنی فرد لزوما نه از ارتفاع میترسه، نه از تصادف با ماشین و اتوبوس، و نه از غرق شدن در آب. بلکه طبق مفاهیم علمی، سیستم تعادلی گوش داخلی این افراد، در هنگام سفر دچار تغییر میشه و همین مساله حالت تهوع، سرگیجه، استفراغ  و خستگی رو در فرد در حال حرکت به وجود میاره.

توی این مطلب، مجموعه‌ای از تجربیات خودم و آدمهای مختلف رو که نظرشون رو برام نوشتن، مینویسم و پیشاپیش از دوستان تشکر میکنم، این مجموعه به سه دسته اعم از نکات کلیدی، دارویی و غیر دارویی تقسیم میکنم.

اول: نکات کلیدی

این نکات یک سری موارد ابتدایی برای جلوگیری از حالت تهوع در حرکت و به طور کلی بیماری سفره، و گاهی با رعایت مکرر اونها، به درمان موقتی یا بهتر شدن حالتون، منجر میشه.

  • قبل از حرکت گرسنه نباشید، یک غذای سبک بخورید.
  • قبل از حرکت غذای تند، ادویه دار، چرب یا اسیدی مصرف نکنید.
  • قبل از حرکت غذاهای سرد مزاج که موجب افت فشار میشه، نخورید.
  • قبل از حرکت زیاد غذا نخورید و سیر نباشید.
  • بدنتون رو خنک نگه دارید، و گرمتون نباشه.
  • اگر وسیله نقلیه دارای پنجره‌ست، هوا بخورید.
  • سرتون رو پایین نگه ندارید.
  • به دوردست یا افق نگاه کنید.
  • در ماشین، در صندلی جلو بشینید. (اغلب وقتی خودتون رانندگی میکنید، حالتون بد نمیشه)
  • اگر وسیله نقلیه، صندلی داره، تکیه بدید.
  • تو هواپیما در قسمتهای جلوتر بشینید که فشار هوا کمتره. (بال هواپیما جای مناسبیه)
  • کتاب نخونید.
  • به موبایل و تبلت و لپ تاپ نگاه نکنید.
  • با افراد صحبت نکنید یا حداقل زیاد صحبت نکنید.
  • سرتون رو در جهات مختلف، مخصوصا بر خلاف مسیر حرکت، نچرخونید یا زیاد حرکت ندید.
  • با هدفون به آهنگهای مورد علاقه‌تون گوش بدید، یک لیست آرامش بخش داشته باشید.

دوم: درمان‌ غیردارویی

در موارد زیادی، رعایت نکات اولیه کافی نیست و وضعیت به قدری وخیمه که حتی این نکات هم به دردتون نمیخوره و باید دنبال راه چاره باشید. در مورد تجربیات غیر دارویی، کافیه که به شخصه، هر مورد رو دونه به دونه امتحان کنید و اگر برای شما جواب داد، ادامه‌اش بدید، ممکنه راه حل یه نفر برای دیگری جواب نده و یا چند راه حل برای یک آدم کاربرد داشته باشه. اینها حاصل تجربیات مثبت افراده:

  • زنجبیل رو همراه با چای نبات یا آب مصرف کنید.
  • موز بخورید.
  • یک لیمو، پرتقال یا نارنج، رو همراه داشته باشید، بو کنید و یا کمی از آن بخورید.
  • آدامس بجوید.
  • یک خوردنی شور (مثل کشک) یا شیرین (مثل شکلات) یا ترش (مثل لواشک) در دهان خودتون نگه دارید.
  • از patchهای مخصوص که پشت گوش چسبونده میشن، استفاده کنین (پچ اسکوپولامین)
  • از دستبندهای مخصوص بیماری سفر که روی مچ و نبض قرار میگیرن، استفاده کنین.

سوم: درمان دارویی

آخرین سنگر داروئه! متاسفانه اگر درمانهای غیردارویی روی شما جواب نده، آخرین راه اینه که از قرص‌های مخصوص استفاده کنید، چون خدا رو خوش نمیاد که به خاطر این مشکل سفر نکنید و یا کل سفر، از حال بد رنج ببرید.

نکات مهم: اگر تا به حال قرصی رو امتحان نکردید، ابتدا نکات زیر رو در نظر داشته باشید:

  • لیست زیر فقط آشنایی با چند اسمه، حتما و حتما قبل از مصرف با پزشک یا متخصص دارو مشورت کنید.
  • از ترکیب داروهای زیر استفاده نکنید، چون ممکنه باهم تداخل داشته باشن.
  • برخی از این داروها، ممکنه عوارض بدی برای شما داشته باشن یا انقدر شما رو خواب آلوده کنن که از پرواز یا مسیر سفر جا بمونید.
  • برای شروع از دوزهای پایین استفاده کنید.
  • اگر شرایط خاصی دارید، (بارداری، شیمی درمانی، آسم، مشکلات قلبی و …) قبل از مصرف با پزشک متخصص خودتون، مشورت کنید.
  • اغلب قرص‌های زیر باید یک تا دو ساعت قبل از حرکت، مصرف شوند، در هر حال، طبق تشخیص پزشک عمل کنید.

و اما لیست:

  • موتیلیوم (ضد تهوع)
  • دمپریدون (ضد تهوع)
  • متوکلوپرامید (ضد تهوع)
  • دمیترون (ضد تهوع)
  • اندانسترون (ضد تهوع)
  • سیناریزین (رفع اختلالاتی مثل سر گیجه، وزوز گوش، تهوع، و استفراغ، برای بیماری سفر هم تجویز میشه)
  • دیمن هیدرینات (دارویی قدیمی و معروف برای درمان تهوع، استفراغ و سرگیجه‌ای ناشی از حرکته. قرص قوی‌ای هست و بهتره نصف یک قرص مصرف بشه)
  • Kwells (داروی بیماری سفر)

کلام آخر

من همه‌ی زندگیم از این مشکل رنج بردم، از سوار شدن به ماشین گرفته تا اتوبوس، قطار، قایق و از همه بدتر، هواپیما. یه زمان‌هایی از زندگی، حالم خیلی بهتر بوده و برعکس در زمانهایی افتضاح افتضاح. اما در هر حال این مشکل، نه مانع سفر کردن من میشه، و نه باعث شرمندگی. چون به هر حال مایع درون گوشم دست خودم نیست و ممکنه تحت شرایط خاصی، بخواد اذیتم کنه. تنها کاری که میتونم بکنم اینه که مراقب خودم باشم، قبل سفر حواسم به بدنم، نکات مهم و قرص هام باشه، همیشه با همراهان سفر هماهنگ باشم و به اونها بگم که چه شرایطی دارم، و در صورت لزوم از افراد با تجربه و حاضر در سفر، مثل مهماندارهای هواپیما کمک بخوام.

امیدوارم توصیه های بالا بتونه به شما در مقابله با این مشکل کمک کنه.

 

نظرتون چیه؟ کامنت بگذارید

به من اطلاع بده وقتی
avatar
1000
مرتب‌سازی بر اساس:   جدیدترین | قدیمی‌ترین
عباس
مهمان

ممنون بابت مطلب خوبتون
منم تجربه ام رو بگم
توی هرکدوم از کوله پشتی ها یا کیف و چمدون های منو ببینید یکی دو بسته قرص دیمن هیدرینات تو هر کدومشون هست
سال هاست توی مسافرت هام ازش استفاده میکنم
بعد از خوردنش یه سفر بدون کوچکترین مشکلی رو تجربه میکنم
برای مواقعی که قرص رو فراموش کردم اون نکات کلیدی که شما نوشتید همشون رو تجربه کردم و دقیقا تاثیر خوبشون رو دیدم

منیر
مهمان

سلام تجربه به من اینو میگه که نزارم فشارم بیاد پایین وقتی حس کنم حالم داره بد میشه پاهام رو کمی بالاتر از سطح معمول میارم وحتما نفس های عمیق میکشم اینطوری راحت میتونم وضعیتم رو بدون دارو کنترل کنم
ممنون از مطلب مفید وکاملتون

Ebi_mrz
مهمان

سلام
مطالب خوبی دارید. من از اینستاگرام تجربیاتتونو دنبال میکنم. خیلی خوب و کاربردی هست. ممنونم.درمان های غیر دارویی کامل بود. از بین داروهایی که فرمودید (همینطور که یکی از دوستان هم اشاره کردن) یکی از داروهای انتی هیستامینه به نام دیمن هیدرینات. که او تی سی هم هست و بدون نسخه در دسترسه. عارضه ای که محتمله مثل سایر انتی هیستامین ها میتوونه خواب اور باشه. برای شخصی که داروی خاصی استفاده نمیکنه و شرایط جسمانی عادی داره نیم تا یک ساعت قبلش میتونه یکی استفاده کنه. اگه سفر طولانیه میتونه هر ۴-۶ ساعت یکی استفاده کنه (حداکثر هشت قرص طی یک روز)

(در مورد داروهایی هم که فرمودید زنجبیل هم درمان خوبیه (کپسول زینتوما). موتیلیوم همان دومپریدون می باشد و دمیترون همان اندانسترون میباشد. در واقع این ها برند و ژنریک یک دارو هستند)
باز هم مرسی از مطالبتون

wpDiscuz